Yachtsport Eckernförde Nielsen

Beschrijving

NV Cruising Guide

Navigatie

De toegang tot de havens van Eckernförde is dag en nacht onproblematisch. Men loopt 310° in de richting van de kerk van Borby. Naar de jachthaven van de SCE draait men echter naar het noorden, alleen als men zich vrij genoeg heeft gehouden van de mol van de marinehaven. s Nachts is de ingang verlicht. Onmiddellijk ten westen van de jachthaven ligt het ankergebied van de SVAOE. Naar de stadshaven gaat men verder in de richting van de kerk van Borby tot het oostelijke havenhoofd is gepasseerd. Van hieruit vaart men ofwel de "Jaichhafen" in of langs de Handelskai naar de binnenhaven. s Nachts stuurt men naar het Eckernförde licht in de voorste sector tot de witte sector van het havenlicht (Oc.4s) zichtbaar is en dan stuurt men naar het havenlicht met 295°. Als je het noordelijke, verlichte pierhoofd goed kunt zien, houd je er naar toe, passeer je het en vaar je vanaf hier op zicht de haven in.

Ligplaatsen

Er zijn verschillende aanlegplaatsen voor gastjachten (zie beide plattegronden). De jachthaven Eckernförde (waterdiepte: 2-3 m) is een moderne faciliteit in de wijk Borby met het clubhuis van de Sailing Club Eckernförde (SCE). Gasten melden zich bij de havenmeester in het kantoor van de SCE. Het afmeergebied van de Segelvereinigung Altona Övelgönne (SVAOE) is een andere mogelijkheid om aan te leggen. De afmeerboeien zijn privé-eigendom. Alleen voor het overnemen van materiaal e.d. kan de sportschipper voor korte tijd aan de kop van de verenigingssteiger aanleggen. De waterdiepte is daar ongeveer 1,2 m. De "Jaichhafen" in het stadsgebied is ook geschikt voor grotere jachten (5-7 m waterdiepte). Vrije ligplaatsen zijn in het groen gemarkeerd. Ten oosten en westen van de basculebrug zijn er nog meer ligplaatsen voor jachten. Voor het openen van de loopbrug moet u contact opnemen met de havenmeester. De brug is doordeweeks geopend tussen 7.00 en 16.00 uur.

Omgeving

Het mooie kleine stadje met voetgangerszone biedt alle mogelijkheden van bevoorrading. De jachthaven van SCE (met wifi-verbinding) ligt echter op 1,5 km van het centrum.

NV Land Guide

Als de "Dag van Eckernförde" zou een veldslag de geschiedenis van Sleeswijk-Holstein ingaan, waarbij Denen en Sleeswijk-Holsteiners op 5 april 1849 slaags raakten. Onder de zeven aanvallende Deense zeil- en stoomschepen bevond zich in de baai van Eckernförde een van de grootste zeilschepen van die tijd: de "Christian VIII"". Zij droeg 84 kanonnen.

Laten we eerlijk zijn, de zegevierende Denen boden de Duitse kanonniers lange tijd een vast doelwit. Op de 48 kanonnen dragende "Gefion" en de "Christian VIll." werden de ankers te laat geworpen, en de zeilschepen, spoedig uit hun manoeuvre geschoten door de twee batterijen uit Eckernförde, konden door de te hulp geroepen Deense stoomschepen niet tijdig uit de gevarenzone worden gesleept, omdat ook zij onder zwaar vuur van de verschansingen lagen. Om 13.00 uur plantte de opperbevelhebber van de "Christian VIII", Paludan, de parlementaire vlag en probeerde te onderhandelen over een vrije terugtrekking. Hij dreigde de stad anders te beschieten.

Ondanks de dreigementen ging de strijd door na een korte onderbreking in het vuren, en de Denen werden tegen de avond uiteindelijk gedwongen hun nederlaag toe te geven. Maar voordat het schip aan de Sleeswijk-Holsteiners werd overgedragen, deed zich een schrijnende ervaring voor, volgens overgeleverde ooggetuigenverslagen. De "Christian VIII", die het strand op was gedreven, vloog in brand en explodeerde in een enorme vuurbal terwijl de Deense gevangenen het schip nog aan het verlaten waren. Ook Sleeswijk-Holsteinse soldaten en vissers uit Eckernförde, die hadden geprobeerd de Deense soldaten die nog op het schip waren te redden van de dreigende explosie, lieten het leven. De gesneuvelden werden begraven in een massagraf op het kerkhof van Eckernförde. Bijna 1000 Deense soldaten werden gevangen genomen.

In detail wordt in het Heimatbuch des Kreises Eckernförde (2e druk 1928, 3e druk 1972) van Willers Jessen en Christian Kock een gebeurtenis beschreven die de bevolking van Eckernförde bijzonder hard trof: de grote stormvloed van 1872. Een storm op 12 november van dat jaar veranderde de volgende dag in een orkaan, die enorme watermassa's in de baai van Eckernförde dreef. Straten liepen onder water en huizen stortten in. Maar plotseling - hoewel de storm niet was gaan liggen - daalde het waterpeil weer. Het water had voor korte tijd een uitweg gevonden omdat de dam naar de Windebyer Noor was gebroken. Een krantenbericht uit die tijd beschrijft de situatie: "Met verschrikkelijke snelheid verbreedde zich de aanvankelijk nauwe opening, en het water schoot in een machtige stortvloed naar beneden de Noor in. De verschrikkelijke kracht van de stroming voerde de boten nu onweerstaanbaar mee, en met grote spanning volgde men de weg van de boten, zich afvragend of ze voorbij de dam zouden komen of verpletterd zouden worden. Men was bijna buiten adem toen een boot met twee mensen de vreselijke stroming volgde. Gelukkig sprongen de mannen er te zijner tijd uit en werden gered. Later ging er een grotere boot met twee vissers doorheen en ook dat kostte geen mensenlevens. In anderhalf uur was de hele dam weg en gingen de grijze golven met witte kammen eroverheen."

Toen de Noor gevuld was, steeg het water in de straten zo hoog dat huizen alleen nog per boot bereikbaar waren. Veel mensen verdronken of werden gedood door instortende huizen. Individuele lotgevallen zoals de volgende werden in detail beschreven in de krantenberichten: Op het strand van Sophienruhe stond een krotje waarin de arbeider Wegener woonde. De vloed kwam zo hoog dat Wegener en zijn vrouw moesten schuilen op de vloer van het huis. Van hieruit keken ze beiden angstig in het woeste element. De vloed duwde de panelen uit de vakwerkmuren en de meubels dreven weg. Terwijl de fauteuil voorbij dreef, leunde Wegener uit het luik in de vloer, viel en verdronk, de vrouw werd gered."

Geen andere stad in de Oostzee is zo vaak door rampen getroffen als Eckernförde. Stormvloeden, hongersnoden, stadsbranden en de pest, die tijdens de 30-jarige oorlog aan meer dan 500 inwoners van Eckernförde het leven kostte, behoorden tot de noodlottige lotgevallen van de stad in het conflictgebied tussen Duitse en Deense belangen. Terwijl in het onder Duitse bezetting staande Aabenraa het zingen van Deense volksliederen met strenge straffen werd verboden (zie Aabenraa), werd rond 1855 in het onder Deens bewind staande Eckernförde het zingen van het Schleswig-Holstein-lied bestraft met minstens tien dagen gevangenisstraf. Zowel aan Deense als aan Duitse zijde wekten dergelijke verboden echter vaak nationale sentimenten op.

Eckernförde is tegenwoordig geen schoolvoorbeeld meer van een plaats met veel middeleeuwse architectuur. Daarvoor is het te vaak getroffen door stormvloeden en branden. Maar wat er van de oude stad is overgebleven, is zeker de moeite waard. Kattsund, Rosengang, Fischerstraße, Pastorengang en Rektorgang hebben een aantal beschermde huizen. Wie echter in de jachthaven aanmeert, moet bijna twee kilometer lopen om er te komen. Wie aanlegt in de buitenhaven bij de oude stad bespaart zich de wandeling, maar moet het ook doen zonder alle voorzieningen van de voorgelegen jachthaven.

Wanneer u bovendien langs de buitenhaven loopt, nadert u de stad vanaf de chocoladekant. De weg naar de stad loopt over de houten voetgangersbrug die de binnen- en buitenhaven van elkaar scheidt. Wanneer koopvaardijschepen of traditionele schepen zich door de opening van de schilderachtige basculebrug "wringen", is er niet veel ruimte tussen de zijkanten van het schip en de brug - een schouwspel waarvoor menigeen voor de zekerheid de brug verlaat. Voordat men de loopbrug opgaat, passeert men het monument van de Grote Keurvorst in de groenstrook langs de oever van Borby. Het in brons gegoten standbeeld stond oorspronkelijk in Pillau, een sponsorgemeente van Eckernförde, en staat al meer dan 33 jaar bij Vogelsang.

Hier, aan de noordelijke oever van de haven, stond de burcht op wat nu de Petersberg is, onder wiens bescherming het stadje aan de zeearm zich ontwikkelde. Het kasteel wordt voor het eerst genoemd in 1197 op naam van de ridder Godescaceus de ekerenvorde en in het aardboek van Waldemar (Ykernaburgh = eekhoornburcht). Maar in de oorlog tussen koning Erich van Pommeren en Hendrik IV, hertog van Sleeswijk-Holstein, werd het kasteel in 1416 volledig verwoest. Wie meer wil weten over de geschiedenis van de stad, mag een bezoek aan het streekmuseum op de Rathausmarkt niet missen. In de vertrekken van het voormalige raadhuis van Eckernförde wordt ook de zeeslag bij Eckernförde uitvoerig behandeld. En omdat de visserij een van de belangrijkste middelen van bestaan was van de inwoners van Eckernförde, wordt de geschiedenis van deze bezigheid getoond aan de hand van vistuigen. Van de 19e tot de eerste helft van de 20e eeuw, de hoogtijdagen van de visserij en de visverwerking, waren er in Eckernförde meer dan 40 (!) rokerijen, die ook de vangsten van andere Oostzeesteden verwerkten. De Kieler sprot komt eigenlijk uit Eckernförde, en hoe de Eckernfördenaren zilver in goud veranderden, is te zien in het rokerijmuseum in de Gudewerdtstraße.

De opkomende "mode" om in de Oostzee te baden en zich in de ogen van sommige tijdgenoten steeds "onfatsoenlijker" bloot te geven, deed de Eckernförde-kas vanaf het midden van de vorige eeuw rinkelen. In de beginjaren van dit badleven was het echter meestal zeer gemanierd. Daarvoor zorgden gepaste kleding, badwagens en badhokjes en de badmeesters die de scheiding der seksen strikt in acht namen. De historische badkostuums zijn te zien in het plaatselijke museum. De stad werd in 1923 officieel tot Oostzeebadplaats verklaard en is in de zomermaanden een toeristische trekpleister gebleven.

Een van de bezienswaardigheden van de stad is de St. Nicolai kerk aan de Kieler Straße, een langgerekte voetgangersstraat. Het nogal sobere gebouw herbergt binnen een schat aan kunstschatten. De beschildering van het gewelf dateert uit 1578, de bronzen doopvont werd tien jaar later gemaakt. Hans Gudewerdt de Jonge, een belangrijk houtsnijder uit de barokperiode, maakte het altaar in 1640. De beroemde alchemist St. Germain vond zijn laatste rustplaats onder de dakpannen van deze kerk na een leven vol avonturen in heel Europa (zie ook Fleckeby). De pest, die aan meer dan 500 mensen uit Eckernförde het leven kostte, wordt herdacht door het "Sündflutbild" in de zuidelijke zijbeuk van de St. Nicolai kerk, gemaakt in 1632.

Het oudste deel van de kerk van Borby in Fischerkoppel werd gebouwd in de 12e eeuw. Het in graniet uitgehouwen reliëf boven het zuidportaal dateert uit dezelfde periode. Een bijzonderheid is de 13e-eeuwse romaanse doopvont uit Gotland.

Een replica van het boegbeeld van het Deense fregat "Gefion"" herdenkt de zeeslag bij Eckernförde in het kuurpark tussen de Preußerstraße en het Südstrand. Hier bevindt zich ook het overdekte golfslagbad met zeewater. Naast het stadhuis, dat iets ten noorden van het overdekte zwembad ligt en waar 's zomers talrijke muziek- en theatervoorstellingen plaatsvinden, zijn stenen platen in een schaakbordpatroon gelegd voor het Koningsspel. Oversized schaakstukken worden door de spelers op de grote schaakvelden verplaatst. Wie behoefte heeft om in een leunstoel een poosje te zitten lezen, vindt in het stadhuis de daarvoor bestemde wellness-ruimten. Talrijke zitjes in de ruime bibliotheekzalen maken het mogelijk om in alle rust boeken uit te zoeken.

Direct aan het strand ten zuiden van de stadshaven ligt het Oostzee-informatiecentrum 'OIC', waar niet alleen de kleine bemanning een duik kan nemen in de spannende wereld onder water. Van het kustlandschap tot in de diepte wordt het veelzijdige leven in de zee hier levendig en tastbaar voorgesteld in de grote 'touch tank' en andere aquaria. Ook kunt u direct horen hoe de Eckernförde-baai onder water "klinkt". Bovendien worden er nog meer belevenisprogramma's aangeboden onder het motto "beleef de zee...". Vanaf de houten brug in de richting van het stadscentrum mag ook een bezoek aan de "Bonbon-Kocherei" niet ontbreken, waar u het productieproces tot aan het afgewerkte snoepje direct kunt meemaken.

Bij Windebyer Noor ten westen van de haven is het wandelpad geschikt voor wandelingen. Via de Noorstraße, die naar de rijksweg 76 aan het einde van de binnenhaven leidt, bereikt u dit wandelpad. Hier is het de moeite waard een bezoek te brengen aan het eekhoornopvangcentrum, waar bezoekers de dieren in hun verblijf van dichtbij kunnen bekijken. Daarnaast is een wandeling naar de aan de zuidoever gelegen klif Altenhof via de oeverpromenade en het zuidstrand aan te bevelen. De jachthaven van de SCE is een handig vertrekpunt voor de wandeling naar het Hemmelmark-strand aan de noordoever van de baai.

Jachthaven Informatie

Neem contact op met

Omgeving

Stroom

Water

Toilet

Douche

Restaurant

Internet

Kruidenier

Scheepswerf

Vuilnis