Sassnitz

Beschrijving

NV Cruising Guide

Navigatie

De aanloop is dag en nacht mogelijk in de goed geboeide en verlichte vaargeul. De zuidelijke kardinaalboei in de haveningang moet naar het westen worden gepasseerd.

Ligplaatsen

Sportboten kunnen ligplaatsen vinden aan de binnenkant van de oostpier bij een waterdiepte van 2-5 m en voor de hekpalen bij de drijvende pieren aan de noordkant van het havenbekken. De waterdiepte daar is 4 - 5m.

Omgeving

De stad biedt goede bevoorradingsfaciliteiten. In het voormalige veerbootdok is een museum voor onderwaterarcheologie gevestigd. De veerhaven van Mukran, ten zuiden van Sassnitz, is uitsluitend een veer- en handelshaven.

Openingstijden Benzinestation:

Mo - vr 9.00 - 11.00 uur (1 juni - 31. augustus;
contante betaling, EC-, creditcards), buiten deze openingstijden volgens telefonische afspraak (+49 171 4805 990).

NV Land Guide

Als vissersnederzetting, waarvan de hutten romantisch aan weerszijden van de Steinbach onder boomparaplu's liggen, beschreef de kroniekschrijver Johann Jacob Grümbke de plaats in zijn in 1805 gepubliceerde "Wandelingen door het Rügenland", die na deze beschrijving niet meer herkenbaar zou zijn. In ieder geval is er aan de haven geen spoor van romantiek te bekennen, een gezellige aanlegplaats is momenteel moeilijk te vinden. In de stad vallen de vele flatgebouwen met meerdere verdiepingen op, aan de rand van de stad het grote aantal volkstuintjes.

Hoewel het aan de haven moeilijk is om in de vakantiestemming te komen, zijn er toch een paar goede redenen om naar Sassnitz te gaan. Enerzijds is de stad een uitstekende "springplank" naar Bornholm en anderzijds biedt het uitstekende mogelijkheden voor uitstapjes, zoals wandelen in het 1500 hectare grote natuurreservaat Jasmund ten noorden van Sassnitz. Het is een van de mooiste landschapsregio's die Rügen te bieden heeft.

In noordwestelijke richting vanaf de haven liggen de Krampaser Berge, een prachtig bosgebied tussen voormalige krijtgroeven. De weg naar een bronstijdgraf is bewegwijzerd. Eveneens bij een oude krijtgroeve, aan de noordoostelijke rand van de stad, ongeveer twee kilometer verderop, ligt de Heimat-Tiergarten. Wie een kleine omweg maakt langs de strandpromenade en het kuurplein  komt langs "Klein Helgoland", zoals de inwoners van Sassnitz het enorme granietblok aan de steenachtige kust noemen. Hier begint ook het wandelpad, dat meer dan 5 km langs de steile kust van het Stubnitzwoud voert. Dit hoge kustpad verzoent zich met de niet zo rustige stad en de lawaaierige haven.

De sterke indruk die het door krijtrotsen en bomen omlijste zeegezicht al op Caspar David Friedrich heeft achtergelaten, is te begrijpen, ook al heeft de beroemde romantische schilder in zijn wereldberoemde schilderij "Krijtrotsen op Rügen" de natuur een beetje verwend. Zijn artistieke vrijheid bestond er in dit geval in de rotsen weelderiger, overdrevener, ruiger en wit af te beelden aIs ze in werkelijkheid zijn. Ook het gebladerte van de bomen in de bovenste helft van het schilderij kwam alleen in zijn verbeelding voor. Maar op deze manier bereikte hij het gewenste tunnelachtige effect. Velen willen de exacte plek die Friedrich afbeeldde ontdekt hebben, maar het is waarschijnlijker dat hij een conglomeraat van verschillende plekken op de steile oever tussen Sassnitz en de Königsstuhl op het doek vastlegde. Zijn natuurstudies van de Wissower Klinken, het Viktoriasicht, de Königsstuhl en een of twee andere plekken zijn hier waarschijnlijk samengevoegd in één schilderij.

Beter dan de ijdele discussie over om welke rots uit welke kloof het gaat, is de theorie dat Friedrich zichzelf twee keer van achteren op de afbeelding heeft afgebeeld - als de vrijgezelle kunstenaar en als de pasgetrouwde echtgenoot. Dit komt omdat Caspar David Friedrich de schetsen voor "Krijtrotsen op Rügen" maakte tijdens zijn huwelijksreis. Op 21 januari 1818 trouwde hij in Dresden tot grote verbazing van zijn vrienden met Caroline Brommer, 19 jaar jonger dan hij. Volgens haar koos de verlegen, dromerige kunstenaar zo een eenvoudige burgervrouw die de opvoeding van zijn kinderen volledig op zich nam en ook de dagelijkse beslommeringen van hem afhield, zodat hij zijn levenswijze niet hoefde te veranderen.

De huwelijksreis voerde het pasgetrouwde stel eerst naar zijn drie broers en werd daarna voortgezet naar Wolgast, Rügen en Stralsund. De serene augustusdag die Caspar David met zijn vrouw beleefde, evenals zijn lievelingsbroer Christian en diens vrouw, moet voor hem zo'n dierbare herinnering zijn geweest, dat hij het schilderij niet in het openbaar heeft willen tonen. Het vaak geïnterpreteerde gebaar van zijn vrouw op het schilderij en de hartvorm gevormd door bomen en gras wijzen op een zeer privé werk, waaruit Frederik waarschijnlijk inzicht in zijn innerlijke leven heeft gevreesd.

Friedrichs artistieke roem was tijdens zijn leven van korte duur, en vandaag de dag bestaat er vaak grote onzekerheid over welke schilderijen aan hem kunnen worden toegeschreven, omdat hij ze niet dateerde of signeerde. In de periode van 1805 tot 1818 vond hij aantrekkingskracht en kopers.

Hij werd op één lijn gesteld met de grote landschapsschilders, maar toen kwam de vernietigende kunstkritiek, waarbij Goethe zich aansloot. Zijn werken waren armoedig, vervormden de natuur en waren niet erg artistiek.

Mystiek en een blinde religiositeit kwamen erin tot uiting. Voor de democraten is hij niet revolutionair genoeg, voor de conservatieven te abstract. Tegen de tijd dat hij in 1840 sterft, is hij zo goed als vergeten. Een halve eeuw later herontdekt de Noorse historicus Andreas Aubert hem terwijl hij werkt aan een monografie over een landgenoot die Frederik in zijn geschriften had bewonderd. Als Aubert vervolgens naar de Nationalgalerie in Berlijn reist, krijgt hij een verhitte discussie met de directeur over het bestaan van de kunstenaar en zijn schilderijen. Een oude museumbediende die de ruzie hoort, herinnert zich en wijst erop dat de stoffige stapels wel degelijk schilderijen van een Caspar David Friedrich bevatten. Vandaag de dag heeft geen enkele Duitse kunstenaar uit de 18e of 19e eeuw een vergelijkbare reputatie. Zijn schilderijen worden verhandeld voor prijzen die de kunstenaar tijdens zijn leven rijk zouden hebben gemaakt. Naast klassiekers verschijnen "zijn" witte rotsen in kunstboeken over de hele wereld.

Maar met zijn "Krijtrotsen op Rügen" heeft Caspar David Friedrich niet alleen een groot kunstwerk geschapen, maar bovendien een beeld dat als geen ander voor Rügen staat. Veel bezoekers van het eiland willen "naar de plek waar C.D. Friedrich de krijtrotsen heeft geschilderd". Het schilderij is net zo'n handelsmerk als de 117 meter hoge Königsstuhl, die vanaf Klein Stubbenkammer een indrukwekkend uitzicht biedt. De Stubnitz is echter ook een bezoek waard vanwege de mooie boswandelpaden en de meer dan 20 grafheuvels, die samen met de heuvel van de Herthaburg bij de Stummenkammer (5 km ten noorden van Sassnitz) herinneren aan de Slavische periode 1000 jaar geleden (zie: Ralswiek en Breege). De ongeveer tien meter hoge kasteelwal kijkt uit over de 115 meter hoge Herthasee.

De Königsstuhl zou een uitvalsbasis zijn geweest voor de beruchte boekaniers Klaus Störtebeker en Michel Gädike. De schatkamer van de piraten speelde een rol in de traditionele legende van de maagd op de Waschstein. Om de zeven jaar verscheen een betoverde prinses aan de voet van de koningsstoel om haar bloederige kleren aan de zee te wassen. Wie het geluk had haar te ontmoeten en te begroeten, zou haar verlossen en daarvoor een rijk geschenk terugkrijgen, zo werd gezegd. En inderdaad, op een dag slaagde een visser erin de mooie maagd te benaderen. Als bij toverslag verdween de vrouw en verscheen om middernacht voor de verbijsterde visser. Zij beval de man haar te volgen en leidde hem naar een grot, bezaaid met goud, zilver en edelstenen. Voordat de visser van de overweldigende indruk bekomen was, naderde een groot zwart schip de grot, waaruit de geesten van de onthoofde Störtebeker en zijn Likedeeler tevoorschijn kwamen met hun hoofden onder hun armen. Zij waren veroordeeld om elke nacht hun schatten te tellen. De visser ging onopgemerkt en kreeg van de maagd een kist vol goud en edelstenen. Op het strand keek de visser nog eens rond naar de prinses, maar zij was verdwenen - samen met de grot.

De krijtrotsen zelf zijn een schat van geologische aard. Hun witte krijt is niets anders dan schelpen van kleine zee-organismen die aanvankelijk in zee zijn afgezet. Driekwart van het krijt bestaat uit de schelpen van eencellige wezens die zich onder water hebben "opgestapeld" (elke tien jaar een paar millimeter) gedurende de 70 miljoen jaar van het Krijt en tijdens de ijstijd naar de oppervlakte zijn gedreven. Nog geen tien procent van de fossielen uit het Krijt is groter dan 0,1 mm.

Fossielen die tussen de kalksteenlagen zijn gefossiliseerd, geven informatie over levende wezens van tientallen miljoenen jaren geleden. Alleen al in het Rügenkrijt zijn vijftien verschillende zee-egelfossielen ontdekt. De tien centimeter lange donderstenen zijn de overblijfselen van uitgestorven belemnieten. De octopussoort leefde 70 miljoen jaar geleden in de Krijtzee. Kiezelhoudende sponzen, koralen, wormbuizen, bryozoën en talrijke soorten weekdieren behoren tot de vele andere fossielen die aan de voet van de krijtrotsen zijn gevonden.

Jachthaven Informatie

Neem contact op met

Omgeving

Stroom

Water

Toilet

Douche

Kraan

Internet

Brandstof

Kruidenier

Scheepswerf

Ramp

Openbaar Vervoer

Fietsverhuur

Vuilnis

Rioolwater