Schleimünde

Beschrijving

NV Cruising Guide

Navigatie

Het binnenvaren is zowel overdag als ’s nachts mogelijk, maar kan worden bemoeilijkt door een sterke stroming die afhankelijk is van de weersomstandigheden. Deze stroming is soms zo sterk dat het onmogelijk is om door de smalle doorgang van Schleimünde te varen.
Bij sterke oostenwind moet in de „Schleimünder Seegat”, met name bij uitgaande stroming (wind tegen stroming), rekening worden gehouden met hoge golven, die het uitvaren of binnenvaren mogelijk kunnen verhinderen.
Maximale snelheid tot Kappeln 5,4 knopen

Ligplaatsen

In het oostelijke deel van de jachthaven met achterstevenpalen. Zorg dat u lange achterstevenlijnen bij de hand hebt en gebruik slechts één achterstevenpaal, zodat er indien nodig ook boten achter elkaar kunnen aanmeren. De zuidelijke aanlegsteiger moet vrij blijven voor voertuigen van de autoriteiten. Door het drukke scheepsverkeer (passagiersschepen) of bij harde oostenwind kan het liggen in de haven soms erg onrustig zijn.

Omgeving

Ten noorden van de haven ligt een groot vogelreservaat waar men niet mag komen; daardoor is de haven alleen vanaf het water bereikbaar. In Schleimünde kan geen afval worden gedumpt, maar er zijn wel sanitaire voorzieningen en een café, de zogenaamde „Giftbude“.

NV Land Guide

De huidige toegang tot de Schlei werd pas in 1842 aangelegd door inwoners van Schleswig, Arnis, Kappeln en Maasholm door een kunstmatige doorbraak in de landarm van Olpenitz. Deze verving de dichtgeslibde oude monding enkele kilometers verder naar het noorden. Havenmeester en Schlei-loods Günter Detlefsen had nog meegemaakt hoe het „oude gat“ volledig dichtliep: „Nog in 1948 ben ik samen met mijn vrouw met de kano door de oude Vikingdoorgang gevaren“, herinnerde hij zich. Kort daarna was de ondiepe toegang niet meer bevaarbaar en was Schleimünde geen eiland meer.

Al rond 1650 was het bevaren van de Schleimündung bij waterstanden van 0,5 tot 1 meter een gok geworden. Rond 1420 nam de verzanding toe na gevechten tussen Holsteiners en Denen, nadat de Holsteinse graven palen in de monding hadden laten rammen om de bevoorrading van de Denen in Sleeswijk te blokkeren. De Denen slaagden er weliswaar in door te breken, maar lieten tot schade van de bewoners in het Schleigebied veel obstakels in de monding achter. Haringkeringen in het mondingsgebied bevorderden de verzanding nog meer. Handelsschepen mieden de toegang steeds meer, en al snel deed het gezegde de ronde: „Schleswig is nu uitgebloeid, omdat men de keel hem heeft dichtgeknoopt“. Schleswig had echter lange tijd geen geld om de om economische redenen dringend noodzakelijke nieuwe doorvaart te realiseren.

Als men nog verder teruggaat in de geschiedenis (zie ook Schlei/2 Maasholm), was er nog een andere monding van de Schlei ten noorden van het huidige landgoed Oehe. De twee mondingen van het oerstroomdal van de Schlei, die vandaag de dag niet meer bestaan, waren al in de uitlopende ijstijd ontstaan. Ook de doorvaart bij het landgoed Oehe verzandde en werd later definitief afgesloten met een dijk.

Aan weerszijden van de oude Vikingdoorvaart lagen in de 11e en 12e eeuw de nederzettingen Mynnaesbu en Slaesmynnae. Mynnaesbu lag ten noorden en Slaesmynnae ten zuiden van de monding. Beide nederzettingen waren vermoedelijk wachtdorpen van de Vikingen, die na de ondergang van Haithabu (zie Haddeby) in verval raakten. Een bron van inkomsten voor deze dorpen waren de tolgelden die werden geheven op de handelsschepen. De Schlei was ook een handelsroute voor veel goederen die naar de Noordzee werden vervoerd. De goederen werden vaak in Schleswig gelost, over land vervoerd en vervolgens via de Treene en de Eider naar de Noordzee verscheept. Op deze manier werd de vaak gevaarlijke zeeweg rond Skagen omzeild.

De „Gammelborg“, een kleine Vikingvesting, stond in het zuiden van de oude monding van de Schlei bij Slaesmynnae. Dat het hierbij om een soort verdedigingskerk moet zijn gegaan, wordt bevestigd door de Maasholmer kroniekschrijver Horst Franzen. In de gemeentekroniek citeert hij de loods Lischke, die schreef: „In 1802, bij laag water, heb ik ten oosten van Gammelborg een kerkhof ontdekt, waar ik een sarcofaag zonder deksel vond en de beenderen van een ongewone grootte ….“

Het huidige Schleimünde heeft ondanks de verzande Vikingdoorgang zijn eilandkarakter behouden, want over land mag het alleen in begeleiding van de vogelwachter via het vogelreservaat worden betreden. Behalve op maandag vinden er in het seizoen elke dag om 10 uur rondleidingen in het gebied plaats.

Het loodseiland Schleimünde onderging waarschijnlijk zijn zwaarste beproeving tijdens de grote stormvloed van 1872, toen het waterpeil met 3,34 meter steeg. De vloed verraste de vuurtorenwachter, die na het ontsteken van het vuurtorenlicht het loodshuis niet meer kon bereiken en in de vuurtoren het noodweer moest afwachten. De mensen in het loodsershuis redden zich naar de zolder. In de gemeentekroniek van Maasholm staat hierover te lezen: „Omringd door de stormachtige zee, die stukje bij beetje de muren van het benedenhuis losrukte en vee, meubels en alle andere huisraad wegspoelde, brachten de onfortuinlijke mensen van acht uur ’s ochtends tot één uur ’s nachts angstige uren door. Als bij wonder was een paard van de loods aan de dood ontsnapt. Eerst zwom het midden in de woeste zee rond het huis, maar uiteindelijk had het zich vastgeklampt aan de takken van een seringenboom en was van daaruit uiteindelijk op het dak van een hooischuur gedreven, waar men het daarna moest halen.”

Pas een jaar voor de zwaarste bekende Oostzeevloed, op 16 november 1871, was het baken van de vuurtoren voor het eerst ontstoken. Het herkenningspunt van het loodseiland is sindsdien vele malen geschilderd: de oorspronkelijk gele gevel was vanaf 1890 tijdelijk donkergrijs, daarna weer geel. Vanaf 1920 eerst rood/wit en later zwart/wit geruit. Uiteindelijk werd de toren bekleed met een zwart/wit gestreepte vliesgevel, die in 2015 werd vervangen door de nu groen/wit gestreepte uitvoering met een groen lampenhuis op de top.  Ook aan de technische binnenkant van de toren, die tegenwoordig op afstand wordt bediend vanuit Travemünde, is in de loop der tijd het een en ander veranderd.

De beschermde haven van Schleimünde heeft de sportzeiler niet veel meer te bieden dan de vuurtoren, het loodsgebouw en de drankkraam. Maar juist deze eenvoudige en oorspronkelijke sfeer maakt de charme uit. Daarnaast is het loodseiland een plek om al doende te leren en biedt het talrijke mogelijkheden om ervaringen uit de eerste hand op te doen. Het gemoderniseerde loodshuis staat hiervoor het hele jaar door ter beschikking met seminarruimtes en accommodatie voor 20 personen. Ook natuurliefhebbers komen dankzij het nabijgelegen vogelreservaat, dat wordt beheerd door de vereniging Jordsand, volledig aan hun trekken wanneer ze door de verrekijker kijken.

De Förderverein Naturnaher Wasserwanderplatz Schleimünde e.V. is eigenaar van de haven en de aangrenzende peddelweide en exploiteert het complex met veel vrijwilligerswerk en ondersteuning van zijn verenigingsleden. Het overige landgedeelte met loodsershuis en Giftbude is eigendom van de Lighthouse Foundation.

Jachthaven Informatie

Neem contact op met

Omgeving

Stroom

Toilet

Douche